Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

Φοβισμός

¨Η ακρίβεια δεν είναι η αλήθεια¨ δήλωνε ο Ματίς, ο σπουδαιότερος εκπρόσωπος του Φοβισμού, άποψη που υπήρξε και η θέση ολόκληρης της μοντέρνας τέχνης.

Το κίνημα του φοβισμού αναπτύχθηκε στη Γαλλία την περίοδο 1905-1908, και ενώ είχε πολύ μικρή διάρκεια ζωής, θεωρείται ένα από τα πρώτα επαναστατικά κινήματα στη ζωγραφική και με σημαντικό αντίκτυπο στην εξέλιξη της τέχνης του 20ου αιώνα.

Ματίς, "η χαρά της ζωής", 1905-06.

Το Φθινόπωρο του 1905, στην έκθεση του Παρισιού, συμμετείχε και μια ομάδα νέων ζωγράφων, ανάμεσά τους ο Ματίς, ο Ντερέν, ο Βλαμένκ, κ.ά. Στην αίθουσα που εκθέταν τα έργα τους υπήρχε κι ένα γλυπτό που θύμιζε την ευαισθησία του γλύπτη της αναγέννησης Ντονατέλο. Περνώντας και βλέποντας το, ο κριτικός της τέχνης Λουί Βοξέλ αναφώνησε: "Τι δουλειά έχει ο Ντονατέλο, μεταξύ τούτων των ...αγριμιών"; (Fauve=αγρίμι). Έτσι οι νέοι αυτοί δημιουργοί, καθώς κι η ζωγραφική τους, απέκτησε όνομα.
Ντερέν,  Le phare de Collioures
Το κίνημα του φοβισμού, δεν ήταν κίνημα με συγκεκριμένο θεωρητικό πρόγραμμα, αλλά περισσότερο μια ομάδα καλλιτεχνών που συνδέθηκαν εμπνευσμένοι από τις ίδιες προθέσεις, και παρουσίασαν συνολικά μόλις τρεις εκθέσεις.
Αντιτάχθηκαν στην ζωγραφική του στιγμιαίου, του παροδικού, και στην αέρινη χρωματικότητα των ιμπρεσιονιστών και ενδιαφέρθηκαν για τα καθαρά χρώματα, δίνοντάς τους μια τέτοια έμφαση, που δεν είχε γνωρίσει ως τότε ή ζωγραφική. Στράφηκαν προς μια ζωγραφική που θα αποδίδει ότι μένει σταθερό και αναλλοίωτο, απελευθερώντας το χρώμα από την πιστή απόδοση της πραγματικότητας. Έτσι διάλεγαν χρώματα που δεν είχαν καμιά σχέση μ’ εκείνα της φύσης (τα δέντρα μπορεί να είναι κόκκινα και η θάλασσα κίτρινη).

Μπρακ, landscape at La Ciotat, 1907
Η ζωγραφική τους αντιπροσωπεύει τη ζωηρή και χαρούμενη έκρηξη μιας τέχνης συνώνυμης με τη νεότητα, από καλλιτέχνες παθιασμένους για τον κόσμο και πρόθυμους να μεταφέρουν στο μουσαμά ένα ισχυρό φορτίο αισθήσεων, που υλοποιούνται με το χρώμα. Μέσα στη φρεσκάδα, στη τολμηρή σιγουριά που φαίνεται να θέλει ν' αποβάλει όλες τις προηγούμενες εμπειρίες, εδρεύει η δύναμη της ξέφρενης ρήξης για την ανανέωση της παρόρμησης. Χρώματα, χρώματα και πάλι χρώματα μέσα σε χρώματα, έτσι που η μορφή πια να μην είναι το ζητούμενο αλλά τούτη η χρωματιστή φόρμα, σαν πανδαισία.





πηγές:
Ζιρώ Ο., Μερτζάνη Ε., Πετρίδου Β., Ιστορία της Τέχνης, Γ΄ Λυκείου, ΟΕΔΒ-ΠΙ, 2005
Χόνορ Χ., Φλέμινγκ Τ.,  Ιστορία της Τέχνης, εκδόσεις Υποδομή, Αθήνα 1993
"Φωβισμός" maga.gr
"Φωβ ή Φωβισμός" art.mag.gr
"Φωβισμός" el.wikipedia.org



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου